Blask

That's it! Zostawiam im to.

Ty, dziewczynko, też nie podchodź, bo to real talk.

Twoja TikTok mania mnie przerasta i puste hasła na banerach i na ustach. Nie chcę być w tym, chcę uciec z tego miasta.

Każda relacja jest pusta albo płytka, a może wszystkim po prostu to wystarcza?

To tym bardziej nie mam tu czego szukać.

Nie znam szmat na Warszawie, wolę walić w domu konia. Miałem talerz, a nie talent.

Na nim towar, a nie obiad.

Nową myślą i ciałem obraziłem Pana Boga.

Mów mi per pan albo nie mów ani słowa.

Ona ma na majtkach antracytowe plamy, kiedy śpiewam jej do ucha szanty, a ja nie chcę jej serduszka ranić, więc gramy w otwarte karty.

Muszę być kimś, niewiele kim. Muszę tam wejść na szczyt i błyszczeć.

I nie ma takiej szansy, żebym był gdziekolwiek indziej, a ty możesz tam ze mną iść, tylko musisz chcieć.

Szmaty pchają się na chuja swoim wiadrem. Jestem diabłem, co potrafi bez części.

Ciebie typie to zrobili małym palcem, a się czujesz tu największy.

Garda góra, nie wimię hasza. Lud mnie oszukał, jak się pojawiła kasa.

Dzisiaj już nie znaczy nic. Nie umiem wybaczać ani płakać.

Muszę być kimś, niewiele kim. Muszę tam wejść na szczyt i błyszczeć.

I nie ma takiej szansy, żebym był gdziekolwiek indziej, a ty możesz tam ze mną iść, tylko musisz chcieć.

Muszę być kimś.

Oślepił mnie blask.

Pada na twarz to światło.

Oślepił mnie blask.

Blask!