Mai multe piese de la shhieda
Mai multe piese de la Bober
Mai multe piese de la 4Money
Descriere
Producător: 4Money
Inginer de sunet: 4Money
Compozitor: Mateusz Dec
Liric: Maciej Shhieda Adamowicz
Autor: Patryk Bober Bobrek
Versuri și traducere
Original
Nie liczę ścian. Kręcę się cień i dom, cień i dom.
Który to wie? Kto ci tam spojrzy w głąb, spojrzy w głąb.
Teraz albo trasa, albo nie wyjdę spod kołdry.
Rzadko się nagadam, już niewiele słyszę podbij. Od kiedy nie ma nas to zmiany są w trybie ciągłym.
Przeżyłem w pół roku ziomalu milion tygodni. Nie wiem sam jak tu być. Którą myśl mam o mijak.
Wielki szczyt, mały dyp, stary klimat. Pusto w baku, kiedy opuszczamy miasto.
Jadę znowu, żeby zapomnieć, że znam to.
Zawsze możesz do mnie przyjść, jak potrzeba jest. Dobrze wiem, że tempo bardzo przysparza sen.
Mówisz, że ci znika czas. Ja to czuję też.
Ale co by się nie działo, chcę powiedzieć, że nie liczę ścian. Kręcę się cień i dom, cień i dom.
Który to wie? Kto ci tam spojrzy w głąb, spojrzy w głąb. Z dobrych min zła krew.
Znów chcę wątpić albo drzeć.
Jakbyś chciał, to możesz zawsze dać mi znać. Dać mi znać. Chodź. Wracam gdzieś z połowy kraju.
Cudem się nie obudziłem w Paragwaju i nie pamiętam gdzie byłem ani gdzie będę nazajutrz, bo zawsze za szybko kończy się to jak kalendarz Majów.
Znów jedziemy pić albo gdzieś tam grać, żeby wypchać czymś puste miejsca w nas.
Nie lubię, jak myśl niesie się od ścian. Przez co chyba dziś nie chcę mieszkać sam.
Lubię się włóczyć przez cały świat. Pełno tu ludzi jest cały czas.
Muszę nauczyć się jak być sam. Jeśli też tak masz, proszę daj mi znać. Nie liczę ścian.
Kręcę się cień i dom, cień i dom. Który to wie?
Kto ci tam spojrzy w głąb, spojrzy w głąb. Z dobrych min zła krew. Znów chcę wątpić albo drzeć.
Jakbyś chciał, to możesz zawsze dać mi znać. Dać mi znać.
Chodź.
Traducere în română
Nu număr pereții. Mă învârt umbră și casă, umbră și casă.
Cine ştie? Cine se uită în tine acolo va privi în adâncuri.
Acum ori e traseul, ori nu ies de sub cuvertură.
Vorbesc rar, mai rar aud ridicări. De când suntem plecați, schimbările au fost constante.
Am trăit aproape un milion de săptămâni în șase luni. Nu știu cum să fiu aici. Ce gând am despre mijak.
Blat mare, scufundare mică, atmosferă veche. Rezervorul este gol când plecăm din oraș.
Am să uit din nou că știu asta.
Poți oricând să vii la mine dacă ai nevoie de ceva. Știu foarte bine că ritmul te face să dormi foarte prost.
Spui că rămâi fără timp. O simt si eu.
Dar orice s-ar întâmpla, vreau să spun că nu număr pereții. Mă învârt umbră și casă, umbră și casă.
Cine ştie? Cine se uită în tine acolo va privi în adâncuri. Sângele rău vine de la fețele bune.
Vreau să mă îndoiesc sau să țip din nou.
Dacă vrei, poți oricând să mă anunți. Să-mi dai de veste. Vino. Mă întorc de undeva la jumătatea țării.
În mod miraculos, nu m-am trezit în Paraguay și nu-mi amintesc unde am fost sau unde voi fi a doua zi, pentru că întotdeauna se termină prea repede ca calendarul mayaș.
Mergem din nou să bem sau să ne jucăm undeva pentru a umple spațiile goale din interiorul nostru cu ceva.
Nu-mi place gândul dus de pe pereți. Probabil de aceea nu vreau să trăiesc singură astăzi.
Îmi place să hoinăresc prin lume. E plin de oameni tot timpul.
Trebuie să învăț să fiu singur. Dacă aveți și asta, vă rog să-mi spuneți. Nu număr pereții.
Mă învârt umbră și casă, umbră și casă. Cine ştie?
Cine se uită în tine acolo va privi în adâncuri. Sângele rău vine de la fețele bune. Vreau să mă îndoiesc sau să țip din nou.
Dacă vrei, poți oricând să mă anunți. Să-mi dai de veste.
Vino.