Mai multe piese de la Sarah Janneh
Descriere
Voce: Sarah Janneh
Compozitor Versitor: Sarah Janneh
Compozitoare: Sarah Janneh
Compozitor: Sarah Janneh
Compozitor textier: Jan van Eerd
Compozitor: Jan van Eerd
Compozitor: Jan van Eerd
Producator: Jan van Eerd
Coproducător: NITE
Compozitor textier: Simme Wouters
Compozitor: Simme Wouters
Compozitor: Simme Wouters
Versuri și traducere
Original
Er komt een dag, dan lig ik smeltend op de grond.
Hersendood en al gedeeltelijk ontbonden.
Ik word gevonden door een buurman die lucht kreeg van mijn sterven door een steeds grotere stapel aan nietszeggende post.
Voornamelijk belasting, elektra en pensioen. Een paar pogingen om mij te abonneren.
Pas toen het trappenhuis zich vulde met de geur van mijn bederven, drong het tot hem door dat ik daar lag te composteren.
De buurman wist aanvankelijk niet goed wat hij moest doen.
Besloot mijn dood zo lang als mogelijk te negeren.
Hij heeft uiteindelijk een week of twee de dagen lopen tellen alvorens de politie bij mij aan te laten bellen.
In totaal heb ik drie maanden daar gelegen.
Niemand die me kwijt was, niemand die me miste.
Op het einde was mijn leven onvoltooid verleden tijd.
Toen die op was, was ik eenzaam.
Ik lag vergeten en verspreid op het tapijt te wachten op de dag dat ik gevonden word.
Ik zal mijn eigen dood gelukkig niet beleven.
Dat wrede lot blijft mij bespaard.
Dus of het wel of niet zo gaat?
Dat wat moeilijk te voorspellen, maar de gedachte die volstaat.
Het me voor te kunnen stellen. Zolang ik niet ben overleden, zal ik angstig voortbestaan.
Ik zal mijn heden overleven en mijn toekomst ondergaan.
Stel ik ben al op de helft, dan heb ik nog dertig jaar. Slechts een deel daarvan omringd door nabestaanden.
Laat ons zeggen honderdtachtig goede maanden.
Maar het overige deel, dat zijn zevenhonderd weken.
Zeven zoveel dagen en evenzoveel nachten die ik zal slijten in paniek die ik onrustig af zal wachten.
Nog maar één miljard seconden tot de dag waarop ik word gevonden.
Dus ik zal eten met mijn vrienden. Ik zal slapen met geliefden.
Ik zal dansen met toeristen. Ik zal drinken met de rest.
Maar welk feest ik ook bezoek, in welke hoes ik ook berust.
Altijd ergens onderbewust als een steentje in mijn schoen, als een achtergrond orkest. Steeds hetzelfde visioen.
Het stille halve weten dat een kleine kans bestaat dat mijn vrienden mij vergeten.
Dat de liefde mij verlaat.
Mijn leven is nog bezig en tegelijkertijd voorbij.
Geen oneindigheid, zo kort als één die eindigt op de dag dat ik gevonden word.
Tot op de dag waarop ik weet dat jij zal blijven.
Waarop ik niet meer bang zal zijn voor dagen die nog volgen. Voor dingen die nog komen.
Omdat ik weet dat jij er bent.
En of het wel of niet zo gaat?
Dat wat moeilijk te voorspellen, maar de gedachte die volstaat. Het me voor te kunnen stellen.
Als alles waar is waar je zelf in gelooft, zal ik mijn hart niet meer bewaken met mijn hoofd.
Op het onbepaald moment waarop de dingen blijven duren, zal ik wachten.
Alle uren op de dag dat ik gevonden word.
Traducere în română
Într-o zi mă voi topi pe pământ.
În moarte cerebrală și deja parțial descompus.
Sunt găsit de un vecin care a aflat despre moartea mea printr-o grămadă din ce în ce mai mare de corespondență fără sens.
În principal impozit, electricitate și pensie. Câteva încercări de abonare.
Abia când casa scării s-a umplut de mirosul decăderii mele și-a dat seama că făceam compost acolo.
Inițial, vecinul nu știa ce să facă.
Am decis să-mi ignor moartea cât mai mult timp posibil.
A ajuns să numere zilele timp de o săptămână sau două înainte ca poliția să-mi bată la ușă.
Am fost acolo în total trei luni.
Nimeni nu m-a pierdut, nimeni nu m-a pierdut.
Până la urmă, viața mea a fost neterminată.
Când s-a terminat, am fost singur.
Stăteam uitat și împrăștiat pe covor, așteptând ziua în care voi fi găsit.
Din fericire, nu voi experimenta propria mea moarte.
Sunt cruțat de acea soartă crudă.
Deci dacă funcționează sau nu așa?
Este puțin greu de prezis, dar gândul este suficient.
Pentru a-l putea imagina. Atâta timp cât nu voi muri, voi continua să trăiesc cu frică.
Îmi voi supraviețui prezentului și îmi voi îndura viitorul.
Să presupunem că sunt deja la jumătatea drumului, atunci mai am treizeci de ani. Doar unii dintre ei sunt înconjurați de rude.
Să zicem o sută optzeci de luni bune.
Dar restul sunt șapte sute de săptămâni.
Șapte tot atâtea zile și tot atâtea nopți pe care le voi petrece în panică pe care le voi aștepta cu nerăbdare.
Doar un miliard de secunde până în ziua în care sunt găsit.
Așa că voi mânca cu prietenii mei. Voi dormi cu cei dragi.
Voi dansa cu turiştii. Eu voi bea cu restul.
Dar la orice petrecere la care particip, orice acoperire accept.
Întotdeauna undeva subconștient ca o pietricică în pantoful meu, ca o orchestră de fundal. Aceeași viziune din nou și din nou.
Tăcutul pe jumătate știind că există o mică șansă ca prietenii mei să mă uite.
That love leaves me.
Viața mea continuă și continuă în același timp.
Nu un infinit, la fel de scurt ca unul care se termină în ziua în care sunt găsit.
Până în ziua în care știu că vei rămâne.
Atunci nu mă voi mai teme de zilele ce vor urma. For things to come.
Pentru că știu că ești acolo.
Și dacă funcționează sau nu așa?
Este puțin greu de prezis, dar gândul este suficient. Pentru a-l putea imagina.
Dacă tot ce crezi este adevărat, nu-mi voi mai păzi inima cu capul.
Pentru momentul nedeterminat când lucrurile vor continua, voi aștepta.
Toate orele din zi sunt găsit.