Mai multe piese de la Budka Suflera
Descriere
Producător: Mieczysław Jurecki
Producator: Tomasz Zeliszewski
Compozitor: Mieczysław Jurecki
Liric: Tomasz Zeliszewski
Inginer mix: Wojciech Olszak
Inginer de masterat: Grzegorz Piwkowski
Voce: Irena Michalska
Chitară: Mieczysław Jurecki
Chitară: Dariusz Bafeltowski
Chitară: Piotr Bogutyn
Chitară bas: Mieczysław Jurecki
Tobe: Tomasz Zeliszewski
Tastaturi: Michał Iwanek
Tastaturi: Piotr Sztajdel
Versuri și traducere
Original
Czemu każdej nocy wołam po nocy?
W samotności przyglądam się ptakom na rękach.
Czemu wbrew mej woli tak bardzo boli każde słowo czytane w plugawych okienkach?
Nie pragnęłam darów, kłamstwa i czarów.
Miałam kota na bluzce i czarną sukienkę.
Inna i łagodna, cicha i modna.
Świata, który mnie widzi, przygarnia nieżyci.
Jeszcze wierzę, jeszcze mnie na to stać.
Jeszcze tańczę, choć nie ma komu grać.
Po nocy dzień rozgoni wszystkie myśli złe.
Lękom zajrzy w oczy.
Ptaki na moich rękach w dal uniosą mnie.
Życie się potoczy.
Czemu każdej nocy czekam po nocy?
W samotności uskarżam się ptakom na rękach.
Czemu wbrew mej woli tak bardzo boli każde słowo czytane w plugawych okienkach?
Jeszcze wierzę, jeszcze mnie na to stać.
Jeszcze nie chcę ostatniej sceny znać.
Po nocy dzień rozgoni wszystkie myśli złe.
Lękom zajrzy w oczy.
Ptaki na moich rękach w ruch uniosą mnie.
Życie niech się toczy.
Traducere în română
De ce strig în fiecare noapte?
Singur, mă uit la păsările din brațele mele.
De ce, împotriva voinței mele, doare atât de tare fiecare cuvânt pe care îl citesc în geamurile murdare?
Nu am vrut cadouri, minciuni și magie.
Aveam o pisică pe bluză și o rochie neagră.
Diferit și blând, liniștit și la modă.
Lumea care mă vede este îmbrățișată de morți.
Încă cred, încă îmi permit.
Mai dansez, deși nu are cine să cânte.
După noapte, ziua va alunga toate gândurile rele.
El va privi fricile în ochi.
Păsările din brațele mele mă vor duce departe.
Viața se va întâmpla.
De ce aștept târziu în fiecare noapte?
Singur, mă plâng păsărilor din brațele mele.
De ce, împotriva voinței mele, doare atât de tare fiecare cuvânt pe care îl citesc în geamurile murdare?
Încă cred, încă îmi permit.
Nu vreau să știu încă ultima scenă.
După noapte, ziua va alunga toate gândurile rele.
El va privi fricile în ochi.
Păsările din brațele mele se vor mișca și mă vor ridica.
Lasă viața să se întâmple.